Winter

IMG_0052

Moeten we nog lang binnen blijven?

Als mens ga je er al helemaal van uit dat als de winter begint je wereld zich naar binnen in huis keert. Dat is logisch: het wordt kouder en dan zorg je ervoor dat je lekker in de warmte blijft. De natuur staat op slaapstand, dus je hoeft ook minder in de tuin te doen en zo, dus dat zorgt ook voor een toename van het binnen zijn.

Voor hondjes geldt dit veel minder, zeker voor hondjes met een koude-bestendige vacht. Dus als ze veel minder naar buiten kunnen en mogen, is dat wel even wennen. Voor Juula is dat nu voor het eerst dat ze dat allemaal meemaakt en ze is het er soms ook niet zo mee eens. Waarom zit die deur nu weer dicht en waarom mag ze niet lekker buiten blijven?

IMG_0389

Waarom mag ik niet lekker naar buiten?

IMG_0711

Laat me er eens in…

Mikkeli is een lekker duidelijk hondje: kef! zegt ze als ze naar buiten wil en ze gaat dan voor de buitendeur staan; kef! als ze weer naar binnen wil en dan springt ze tegen de deur en kijkt naar binnen. En daar wordt ze dan voor beloond: dan doen we de deur open voor haar. Juula heeft dat nog niet zo in de gaten. Als ze echt naar buiten wil, gaat ze “mokken”. Dan daagt ze je uit, gaat voor je op de grond liggen en kijkt je aan. Als dat niet overkomt gaat ze maar tegen de buitendeur aan liggen. “Misschien gaat er wel iemand naar buiten, dan kan ik mee…”

IMG_1332

Lekker lang buiten struinen tijdens de eerste sneeuw dit jaar. Juula kon ik bijna niet meer mee naar binnen krijgen!

Driekwart jaar staat de buitendeur ook gewoon open en loopt het grut naar eigen wens in en uit. Maar ja, als het te koud is kan dat niet. Dan gaat de verwarming aan en blijven we binnen. En dan wil je toch ook gezellig je hondjes om je heen, als ze aldoor buiten zijn, heb je het idee dat ze er helemaal niet meer zijn…
Gelukkig hebben we een huis waar de twee lapjes zich samen ook erg kunnen vermaken. Ze stuiven dan al stoeiend achter elkaar aan van gang naar eetkamer en weer terug. De geluiden die ze dan maken zijn vermakelijk. Piepen, keffen, grommen en geluiden die niet te omschrijven zijn komen er uit hun keeltjes. Soms ook onduidelijk te herleiden uit wèlk van de twee keeltjes het komt. Mikkeli gaat op haar rug voor Juula liggen en kijkt haar op z’n kop aan, “kef piep pieuw kef, speel met me!” Juula draait zich dan in een bocht met de kop naar beneden en de kont omhoog en bijt in het kleedje waar ze op liggen en keft terug: “kef grom piep kef, kom maar op als je durft!”. Dan wordt het al snel een kluwen zwart en blond en kort daarop rennen ze weer keihard achter elkaar aan. René en ik zitten dan vaak met een enorme grijns op ons gezicht het schouwspel te bekijken. Zarah niet, die hoor je bijna geïrriteerd zuchten: “wat een overdreven druktemakers zeg. Kan dat grut niet even rustig gaan liggen? Ik ben aan mijn schoonheidsslaapje toe!”

december

Zucht, wat een druktemakers die Lappies!

IMG_0149

Binnen zijn is gelukkig ook fijn!!!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s